تبلیغات 
مالدینی در مصاحبه كوتاه پس از بازی گفت: وقتی داور سوت آغاز آخرین بازی مرا به صدا در آورد پاهایم سست و بی حس بودند و دوست نداشتم قبول كنم كه این بازی هم مثل سایر بازی ها تمام می شود.
گل زیبای توتی و شكست میلان موجب نشد مالدینی همتای رمی خود را در صحنه ای ارزشمند باری فوتبال دوستان در آغوش نگیرد.
مالدینی در بخش دیگری از صحبت های خود عنوان كرد: مثل همیشه نبودم و می ترسیدم به هواداران نگاه كنم. گویا آنها همیشه هستند و ما می آییم و می رویم. دوست نداشتم به این حقیقت تن دهم كه باید تمامش كنم.
مالدینی 24 سال با پیراهن میلان در میادین حضور داشت.
هنگامی که جانباز هموطن ما از خواب بیدار می شود کنار تخت بیمارستان خود پائولو مالدینی بزرگ را می بیند که با یک دسته گل به انتظار بیدار شدن او نشسته است و ... باقی اش را دیگر حدس بزنید!
تبیان: از قرار معلوم یکی از جانبازان جنگ تحمیلی، سال ها پس از مجروح شدن به علت وضع وخیمش به ایتالیا اعزام شده بود و در یکی از بیمارستان های شهر رم بستری شد. از قضا چند روزی بعد از بستری شدن این جانباز جنگ تحمیلی متوجه می شود خانم پرستاری که از او مراقبت می کند نام خانوادگی اش مالدینی است. جانباز قصه ما ابتدا تصور می کند تشابه اسمی است، اما در نهایت نمی تواند جلوی کنجکاوی اش را بگیرد و از خانم پرستار می پرسد: آیا با پائولو مالدینی ستاره شهر تیم آ.ث. میلان نسبتی دارد؟ و خانم پرستار در پاسخ می گوید: پائولو برادر من است! جانباز ایرانی در حالی که بسیار خوشحال شده بود از خانم پرستار خواهش می کند که اگر ممکن است عکسی به یادگار بیاورد و خانم پرستار هم قول می دهد تا برایش تهیه کند، اما جالب ترین بخش داستان ما صبح روز بعد اتفاق می افتد.
هنگامی که جانباز هموطن ما از خواب بیدار می شود کنار تخت بیمارستان خود پائولو مالدینی بزرگ را می بیند که با یک دسته گل به انتظار بیدار شدن او نشسته است و ... باقی اش را دیگر حدس بزنید!
راستی هیچ می دانید پائولو مالدینی اسطوره میلان از شهر میلان واقع در شمال غربی ایتالیا، شهر رم واقع در مرکز کشور ایتالیا که فاصله ای حدود ششصد کیلومتری دارد آمده تا از یک جانباز جنگی ایرانی که خواستار عکس یادگاری اوست عیادت کند؟ آیا فوتبالیست ایرانی را سراغ دارید که چنین مسافتی را برای به دست آوردن دل یک جانباز، معلول، بچه یتیم، بیمار و ... بپیماید؟
نمی دانم، شاید من از دریچه نگاه بدبین یک ورزشی نویس ماجرا را تعریف می کنم. شاید من نمی توانم این فوتبال را سفید که نه حتی خاکستری ببینم و شاید توی خواننده نمونه ای ایرانی شبیه مالدینی سراغ داشته باشی و به من معرفی کنی چرا که این دل لاکردار بدجوری در حسرت ستاره ای انسان و ایرانی از جنس پائولو مالدینی به سر می برد ...
نام : پائولو
نام خانوادگی: مالدینی
متولد : 26/6/1968 میلان ایتالیا
قد :186 سانتی متر
وزن 86 گیلو گرم
اتومبیل مورد علاقه : فراری
در آمد سالانه : حدود 5/2 میلیون یورو
تلخ ترین خاطره ورزشی : شکست در فینال جام جهانی 1994 مقابل برزیل .
شیرین ترین خاطره ورزشی : اولین بازی با پیراهن میلان .
تلخ ترین خاطره زندگی :مرگ پدر بزرگش که به نوعی بزرگترین مشوق او بود .
شیرین ترین خاطره زندگی : به دنیا آمدن اولین فرزندش .
اولین بازی رسمی با پیراهن میلان را در 20/ ژانویه /1985 در سن 16 سالگی مقابل ادونیزه تجربه کرد .
اولین بازی رسمی با پیراهن تیم ملی ایتا لیا را در سال 1988 در سن 19 سالگی مقابل یوگسلاوی سابق تجربه کرد.
او مردی خانواده دوست است ، همسر او اهل ونزوئلائی به نام آدریان فوتسا است و حاصل این زندگی دو فرزند به نام های کریستین و دانیل است .
ستاره بی ا نتهای روسونری
شهر میلان برای توریست هایی که به کلیساهای معظم آن وارد می شوند، برای هنرمندان زمانیکه راهی تالارهای مجلل هستند برای ارکسترهای بزرگ دنیا موقعی که بزرگترین فلارمونیک دنیا را تجربه می کنند و برای دیوانگان فوتبال معبد سن سیرو جذابیتهای فراوانی دارد آنجا یک نام احترام تمام اهالی ورزشگاه را برمی انگیزد او بدون هیچ توصیفی پائولومالدینی است. کسی که بنابرعقیده تیفوسی های روبه روی جایگاه سن سیرو بزرگترین سمبل تمام تاریخ است..
اما مالدینی چه کسی است؟؟؟؟؟؟؟
این ابر ستاره ی دنیای فوتبال متولد 26/6/1968 در میلان ایتالیا است با قدی حدود ۱۸۶ سانتی متر و وزنی ۸۶ کیلو گرم - اولین بازی رسمی او با پیراهن میلان را در 20 ژانویه 1985 در سن 16 سالگی مقابل ادونیزه انجام داد همچنین مطابق با این اولین بازی ملی خود را در سال 1988 مقابل یوگسلاوی سابق توپ زد مالدینی مردی خانواده دوست است و نتیجه این حسن او همسری ونزوئلائی به نام آدریان فوتسا و 2 فرزند به نام های کریستین و دانیل است اتومبیل مورد علاقه او فراری است و درامدی سالیانه حدود 5/2 میلیون یورو دارد.
دوران کودکی
پدر او یعنی چزاره بزرگ به خوبی آن دوران را به یاد دارد : من و همسرم فرزندان زیادی داشتیم که از قضا همگی بسیار شلوغ و پر سر و صدا بودند. در این میان پائولو با آن چشم های براق چیز دیگری بود. او به هر وسیله ای برای خود توپ می ساخت و وسایل خانه راه گریزی نداشتند. کنترل این جمع یاغی بسیار دشوار بود. فقط یک چیز پائولو را آرام می کرد : یکشنبه عصر و برنامه فوتبال ایتالیا
تلخ ترین خاطره ورزشی: شکست در فینال جام جهانی 1994 مقابل برزیل.
شیرین ترین خاطره زندگی: به دنیا آمدن اولین فرزندش(کریستین) و همچنین انجام اولین بازی همراه با پیراهن میلان.
تلخ ترین خاطره زندگی: مرگ پدربزرگش که به نوعی بزرگترین مشوقش محسوب می شد.
افتخارات مالدینی: 7 اسکودتو (1988 و 1992و 1993و 1994و 1996و 1999و 2004) یک جام حذفی ایتالیا(2003) 4 سوپرکاپ ایتالیا(1994، 1993، 1996، 2004)، جام لیگ قهرمانان (1989و 1990و 1994و 2003)، 2 جام بین قاره ای: (1989و 1990)
افتخار شخصی: مرد سال فوتبال اروپا در سال 1994 از نگاه مجله ورلدساکر او در طول دوران حرفه ای خود 4 بار از زمین اخراج شد.
پائولو چه دارد که دیگران فاقد آن هستند؟ پول زیاد؟ چهره جذاب؟ ارتباطات فوتبالی؟ هر سه؟ اما هیچ کدام از اینها دلایل موردنظر نیستند. به اعتقاد پائولو، او تنها صادقانه برای تیمش تلاش کرده و مردم این کوشش ها را دیده اند سپس به این دلیل، چنین محبوبیت افسانه ای بین مردم کسب کرده است. او فلسفه زندگی خود را اینگونه بیان می کند:" کار و تلاش در اولویت اول من قرار دارد و پس از آن روی حرفه خود متمرکز می شوم." میلان رویایی دهه 90، عمده خاطرات او را تشکیل می دهد. بهترین بازی های او در سال 1992 رقم خورد. مالدینی نقش یک مدافع چپ را به خوبی ایفا می کرد. از آن تیم، فان باستن مرد ایده آل پائولو است